Showing posts with label இயற்கை. Show all posts
Showing posts with label இயற்கை. Show all posts

Tuesday, July 3, 2012

ஞாயிறு வணக்கம்


கடலின்மீது கதிர்களை வீசிக்
   கடுகி வான்மிசை ஏறுதி யையா !
படரும் வானொளி யின்பத்தைக் கண்டு
   பாட்டுப்பாடி மகிழ்வன புட்கள்.
உடல்ப ரந்த கடலுந் தனுள்ளே
   ஒவ்வொரு நுண்டுளி யும்வழி யாகச்
சுடரும் நின்றன் வடிவையுட் கொண்டே
   சுருதி பாடிப் புகழ்கின்ற திங்கே.

என்ற னுள்ளங் கடலினைப் போலே
   எந்த நேரமும் நின்னடிக் கீழே
நின்று தன்னகத் தொவ்வோர் அணுவும்
  நின்றன் ஜோதி நிறைந்தது வாகி
நன்று வாழ்ந்திட செய்குவை யையா !
   ஞாயிற் றின்கண் ஒளிதருந் தேவா !
மன்று வானிடைக் கொண்டுல கெல்லாம்
   வாழ நோக்கிடும் வள்ளிய தேவா !

காதல் கொண்டனை போலும் மண்மீதே,
   கண்பிறழ் வின்றி நோக்குகின் றாயே !
மாதர்ப் பூமியும் நின்மிசைக் காதல்
  மண்டினாள், இதில் ஐயமொன் றில்லை;
சோதி கண்டு முகத்தில் இவட்கே
   தோன்று கின்ற புதுநகை யென்னே !
ஆதித் தாய்தந்தை நீவிர் உமக்கே
   ஆயி ரந்தரம் அஞ்சலி செய்வேன்

Monday, April 2, 2012

சூரிய தரிசனம்

சுருதி யின்கண் முனிவரும் பின்னே
தூமொ ழிப்புல வோர்பலர் தாமும்
பெரிது நின்தன் பெருமையென் றேத்தும்
பெற்றி கண்டுனை வாழ்த்திட வந்தேன்;
பரிதியே! பொருள் யாவிற்கும் முதலே!
பானுவே! பொன்செய் பேரொளித் திரளே!
கருதி நின்னை வணங்கிட வந்தேன்;
கதிர்கொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே.

வேதம் பாடிய சோதியைக் கண்டு
வேள்விப் பாடல்கள் பாடுதற் குற்றேன்;
நாத வார்கட லின்னொலி யோடு
நற்ற மிழ்ச்சொல இசையையுஞ் சேர்ப்பேன்;
காத மாயிரம் ஓர்கணத் துள்ளே
கடுகி யோடும் கதிரினம் பாடி
ஆதவா! நினை வாழ்த்திட வந்தேன்.
அணிகொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே.